آینده هوش مصنوعی و جایگاه ایران
پنجرهای ۵ تا ۶ ساله برای پیوستن به «باشگاه قدرتهای هوش مصنوعی» جهان باز است، اما این درِ سرنوشت به سرعت در حال بسته شدن است.
آینده هوش مصنوعی بر سر دو دوراهی حیاتی رقم میخورد: فراگیری یا انحصار؟ کنترل یا هرجومرج؟ پاسخ به این دو پرسش، نظمی نوین در جهان میسازد و شکاف میان کشورها را چنان عمیق میکند که شاید دیگر هرگز قابل جبران نباشد.
اما ایران برای ورود به این رقابت جهانی با موانع فلجکنندهای روبروست؛ از نبود یک چشمانداز ملی واحد و قطع ارتباط با اقتصاد جهانی گرفته تا ضعف مرگبار در زیرساختهای داده، پردازش و استعدادهای انسانی.
در این لحظه سرنوشتساز، آیا ما اصلاً پروژه ملی مشخصی برای آینده داریم؟
